ديدگاه هريك از اين دو جريان فكرى بپردازيم ] . رويكرد فكرى اوّل : بديهى است اين جريان به وصايت و امامت اعتقاد دارد و بر قرابت [ اهل بيت با پيامبر ] تأكيد مىورزد . از اين جريان ، چيزى كه نشان دهندهء ايمان آن به نظريهء شورايى باشد ، گزارش نشده است « 1 » . رويكرد فكرى دوم : تمام شواهد و اسناد موجود در طى حيات و تطبيق عملى اين جريان به‌طور ترديدناپذيرى بر اين دلالت دارد كه اين جريان اعتقادى به شورا نداشته ، مواضع عملىاش را بر اساس آن استوار نساخته است . همين موضوع را در ديگر فرقه‌هاى نسل مسلمان كه در زمان رحلت حضرت پيامبر موجود بودند مىيابيم « 2 » .

--> ( 1 ) - ر . ك : انكار انديشهء شورا توسط امام على عليه السّلام و اعتراضش بر اجتماع كنندگان در سقيفه ، موقعى كه ابو بكر بر نزديكى به رسول خدا استدلال نمود . و خطبهء شقشقيه و كلام امام : « بار خدايا ! از تو يارى مىطلبم از شورايى كه تشكيل شد » . شرح محمد عبده بر نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 30 تا 34 . ( 2 ) - در اين زمينه مناقشات و احتجاجاتى كه در روز تشكيل سقيفه روى داد ، قابل ملاحظه است ؛ چه ، در اين روز نام و يادى از شورا به ميان نيامد ، بلكه برخى از كلمات دلالت بر خلاف اين انديشه داشت . براى مثال در آن‌جا كه نظريهء « دو امير » از مهاجرين و انصار مطرح شد و همچنين جريان استنكار انديشهء شورا از طرف ابو بكر و بعد از وى عمر و مبادرت وى به فيصله دادن